بزرگوارش نزد كسانى كه محل وثوق و از خاصان شيعه او بودند نص بر آن حضرت به امامت ، و اشاره به او به خلافت مىفرموده و پيش از آن كه آفتاب جهانتاب وجود لازم السعودش روشنى بخش عرصهء امكان شود ، خبر در باب غيبت آن سرور ثابت و به دولت او قبل از غيبت مستفيض و متواتر بود و اوست صاحب سيف از جمله ائمهء هدى عليه السّلام و قائم به حق و منتظر از براى دولت ايمان . و او را پيش از قيام و ظهور دو غيبت است ، كه يكى اطول از ديگرى است . همچنانكه در اخبار بسيار وارد شده ؛ اما غيبت قصرى ، كه آن را غيبت صغرى گويند ، پس از وقت ولادت لازم السعادت است تا انقطاع سفارت و رسالت ميانهء او و شيعيان او ، و سفرا به وفات معدوم شدند . و اما غيبت طولى كه آن را غيبت كبرى گويند ، پس آن بعد از غيبت اوّلى است و در آخر غيبت كبرى قيام خواهد فرمود با سيف ، قال اللّه : وَ نُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا ، الآية و قال سبحانه و تعالى : وَ لَقَدْ كَتَبْنا فِي الزَّبُورِ . . . الآية . و رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرموده است كه هرگز منقضى نخواهد شد ايام و ليالى تا اين كه مبعوث سازد اللّه تعالى مردى از اهل بيت مرا كه اسمش با اسم من موافق باشد ، پر مىكند زمين را از عدل و داد همچنانكه پر شده است از ستم و جور و بيداد . و باز از جناب مستطاب نبوى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مروى است كه مىفرمايد : اگر باقى نماند از دنيا مگر يك روز ، البته دراز مىكند اللّه تعالى آن روز را تا اين كه برانگيزد در آن روز مردى از اولاد مرا كه اسمش همچو اسم من باشد ، پر مىكند دنيا را از عدل و قسط همچنانكه پر است از ظلم و جور . انتهى .